منظومه شمسی کروی نیست تخم مرغی شکل است!
ساعت ۱:۱٧ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱۳ تیر ۱۳۸٧ : توسط : حسین

بررسی اطلاعاتی که کاوشگر وویجر‪ ۲‬سازمان ناسا از اعماق فضا به زمین ارسال کرده است نشانگر اشتباه بودن میلیون‌ها متن علمی است که در آنها منظومه شمسی کروی فرض شده است.

به گزارش خبرگزاری فرانسه از پاریس ، دانشمندان می‌گویند منطقه نفوذ خورشید که هلیوسفر نامیده می‌شود گرد نیست و کاملا نامتقارن است .

هلیوسفر فضایی تحت سیطره بادهای خورشیدی یا ذراتی است که از خورشید پرتاب می‌شود. این بادها تا مدار پلوتو که در فاصله شش میلیارد کیلومتری از خورشید به دور این ستاره می‌چرخد، پیش می‌رود.

کاوشگر وویجر ‪ ۲‬که در سال ‪ ۱۹۷۷‬سفر تاریخی خود را به سیارات منظومه شمسی آغاز کرد، اکنون از این مرز ناآرام که به نام شوک پایان خوانده می شود ، عبور کرده است . در این منطقه هلیوسفر پایان می‌یابد و فضای بین ستاره‌ای آغاز می‌شود.

کاوشگر وویجر یک که همزاد وویجر دو است ، چهار سال زودتر در نقطه دیگری در فاصله ‪ ۱/۵‬میلیارد کیلومتری خورشید از این مرز عبور کرد.

براساس مطالعاتی که در مجله نیچر منتشر شده است این تفاوت ثابت می‌کند که هلیوسفر حتی به گرد کامل نیز نزدیک نیست بلکه مثل تخم مرغ، دوکی شکل است.

بادهای خورشیدی که به سمت مرز منظومه شمسی می‌وزند، با بقایای اتمی که از فضای بین ستاره‌ای در جهت مقابل هجوم می‌آورند، تصادم می‌کند و در نتیجه این تصادم دایمی قسمت پایین این تخم مرغ مسطح شده است.

کاوشگر وویجر دو چندین بار در طول یک روز از شوک پایان عبور کرد که این امر نشان می‌دهد مثل جزر و مد یک موج، در این مرز جریان دایمی وجود دارد.

رندی جوکیپی اخترشناس دانشگاه آریزونا درباره دو کاوشگر وویجر که از سال ‪ ۱۹۷۷‬تاکنون به فعالیت خود ادامه می‌دهند می‌گوید عبور از هلیوسفر عصر جدیدی از اکتشافات را به روی ما می‌گشاید.

اطلاعات دریافتی از مناطق دوردست هلیوسفر دیدگاه ما را در مورد نحوه تعاملات خورشید با کهکشان متحول کرده است .

طی دهه‌های آینده این دو کاوشگر که با سرعت بیش از ‪ ۱۷‬کیلومتر درثانیه از زمین دور می‌شوند تنها منبع مشاهدات ما از مناطق دوردست منظومه شمسی خواهند بود.

 

این دو کاوشگر در اصل برای رصد و پرواز از کنار سیاره‌های مشتری و زحل به فضا پرتاب شدند که کشف آتشفشان‌های فعال بر روی قمر ایو مشتری و پیچیدگیهای حلقه‌های زحل از جمله دستاوردهای هیجان انگیز آنها بود.

در مرحله بعد ، اکتشاف فضای ماورای سیارات منظومه شمسی به عنوان ماموریت بعدی این کاوشگرها در نظر گرفته شد.

آنها اولین اجرام ساخت بشر هستند که به مناطق تاریک و سرد اعماق کهکشانها می‌روند. در فقدان انرژی خورشیدی ، باتریهای هسته‌ای مادام العمر نیروی حرکت این دو کاوشگر را تامین می‌کند.

این فضاپیماها آنقدر از زمین دورند که چندین ساعت طول می‌کشد تا پیام ارسالی از زمین با سرعت نور به آنها برسد. هر یک از این کاوشگران روزانه ‪ ۱/۶‬میلیون کیلومتر در فضای لایتناهی پیش می‌روند.

این دو کاوشگر یک کپسول زمان با خود به همراه دارند که اصوات و تصاویر حیات بر روی زمین مربوط به اواسط دهه ‪ ۱۹۷۰‬در آنها ضبط شده و در صورت برخورد آنها با هوش فرازمینی می‌تواند معرف حیات در کره زمین باشد.

منبع : http://www.hupaa.com