شهابوارها
ساعت ۱٢:٠٠ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٩ آبان ۱۳۸٧ : توسط : حسین

اجرام کوچک جامدی به اندازه دانه شن هستند که فضارا در می نوردند اکثر آن ها در همان مدارهایی حرکت می کنند که در اشغال ستاره های دنباله دار است مطالعه مواضع و حرکت های آن ها حاکی از آن است که شهابوارها بقایای ستاره ها دنباله داری اند که بخش بزرگی از جرم خودرا ضمن عبور های متوالی از نزدیکی خورشید از دست داده اند اندک زمانی پس از مرگ دنباله دار این ذرات که جاذبه گرانشی شان توان آن را ندارد که انسجام و پیوستگی آنان را به یکدیگر سبب شود اجتماع به هم فشرده ای را به وجود می آورند که (کپه ی سنگریزه های متحرک ) توصیف خوبی است این اجتماع را کپه می نامیم. با گذشت زمان برخورد و پراکندگی زیادی در میان این ذرات ، هم در طول مدار بیضوی و هم در عرض آن ، صورت می پذیرد . توده ی دراز شده و کشیده ای از این ذرات که ممکن است در سرتا سر مدار گسترده باشد، به نهر موسوم است کپه یا نهر های متراکم ، رگبار های شخانه ای یا تیر شهاب را به وجود می آورد زمین در حین حرکت در مدارش پیوسته با بسیاری از این ذرات برخورد می کند این شهابوارها که در هنگام ورود به زمین سرعتی در حدود 30 کیلومتر بر ثانیه دارند بر اثر گرمای حاصل از تراکم هوا در جلوی آن ها و اصطکاک میان هوا و سطح شان می سوزند و خاکستر می شوند شهابوار ها نخست در ارتفاع (100تا 150 کیلومتری) مرئی میشوند ودر ارتفاع های 50 تا 80 کیلومتری از بین میروند پدیده ی نوری که از ورود شهابوارها به جو زمین حاصل می شود شخانه یا تیر شهاب نام دارد یعنی در واقع نوری که ما می بینیم حاصل برخورد اتم هایی که از شهابوارها واجهیده اند با اتم های هوای داغ است . تعداد شخانه های کم نور تر که تنها به کمک تلسکوپ دیده می شوند بین 5 تا 10 هزار میلیون بر آورد می شود. غباری که از خاکستر شدن شخانه ها به جا می ماند روزانه صدها تن بر جرم سیاره ی ما می افزاید. فراوانی شخانه ها در ساعات بعد از نیمه شب از همه وقت بیشتر است به طور متوسط عده ی شخانه هایی که در ساعات بین نیمه شب و طلوع خورشید می توان دید دو برابر تعداد آن ها در فاصله ی زمانی مشابه پیش از نیمه شب است زیرا بعد از نیمه شب ناظر بر سمت پیشین زمین در حرکت مداری است و در نتیجه هم شخانه هایی را می بینید که زمین بر آن ها سبقت می گیرد و هم آن هایی را که از مقابل با زمین بر خورد می کنند. تغیراتی نیز با فصول مشهود است به علت زاویه ی میل استوای زمین با مدارش فراوانی شخانه ها در فصل پاییز برای ناظران عرض های شمالی از هر وقت دیگر بیشتر است ، افزایش شدید عده ی شخانه ها زمانی روی می دهد که زمین از میان کپه یا نهری بگذرد در آن هنگام عده ی آن ها در هر ناحیه ی کوچک هزاران در ساعت است در صورتی که در مواقع عادی چند شخانه در ساعت بیش نیست تعداد زیادی شخانه ی مرئی یک رگبار شخانه ای نام دارد. شخانه ها ی یک رگبار مسیر های موازی هم دارند این مسیر ها از دید ناظر در نتیجه پرسپکتیو چنین می نمایند که در نقطه ای بر کره ی آسمان همگرا میشوند این نقطه را نور باران می نامند هر رگبار شخانه ای به نام صورت فلکی ای نامیده می شود که نوربارانش در آن است برای مثال همین بارش اسدی که در پیش داریم . از 22 تا 26 آبان ماه هر شب بارش شهابی اسدی داریم که منشا آن ستاره دنباله دارتمپل است.


 
تلسکوپ‌های جدید صدای موجودات فضایی را می‌شنوند!
ساعت ٤:۳۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱٢ بهمن ۱۳۸٥ : توسط : حسین

اگر موجودات فضایی و بیگانه با فاصله ده‌ها سال نوری از ما رادار و امواج رادیویی FM داشته باشند، بالاخره ما می‌توانیم به کمک فناوری جدید صدای آنها را بشنویم. به گزارش سرویس «علمی» خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، یک طرح پیشنهادی برای تعبیه کردن یک نرم افزار شناسایی بر روی تلسکوپ‌های رادیویی جدید که در ابتدا برای مشاهده کائنات طراحی شده بودند، می‌تواند به منجمان امکان دهد که در زمین به صداهای هر روزه از فواصل دور از ساکنان کرات دیگر شبیه به انسان گوش فرا دهند. آوی لوئب، استاد نجوم در مرکز اخترفیزیک هاروارد در کمبریج دراین‌باره، اظهار داشت: این تلسکوپ می‌تواند واقعا هر چیزی را که غیرعادی و مشکوک به نظر می‌رسد شناسایی کرده و آن را دنبال کند. تاکنون جست و جو برای زندگی فرا زمینی وابسته به مشاهدات و رصدهای معمولی و متداول بوده که مبتنی بر برداشت کردن امواج رادیویی با فرکانس بالا صورت می‌گرفته است. چنین امواج رادیویی با فرکانس بالا که احتمال دارد از ساکنان سایر کرات منتشر شود، تنها در صورتی که آنها این امواج را آزادانه مانند چراغ‌های چشمک زن به فضا بفرستند، قابل تشخیص هستند. بررسی این سیگنال‌ها تاکنون به منجمان امکان داده است که پرتوهای متصاعد شده از کهکشان‌ها، سیاه چاله‌ها، کوتوله‌ها، ستاره‌ها و سایر اجرام کیهانی را به ثبت برسانند و در عین حال نیز از مداخله سیگنال‌هایی با فرکانس کوتاه که از رادارهای زمینی منتشر می‌شوند، جلوگیری کنند. به گزارش ایسنا، اما اگر این موجودات فضایی امواج رادیویی با طول موج کوتاه تولید کنند، چطور؟ آیا در این صورت نیز ما می‌توانیم صدای این امواج را بشنویم؟ همانطور که شنیدن کانال‌های رادیویی AM بر روی دریافت کننده FM برای ما غیرممکن است لذا شاید ما هرگز با روش‌های فعلی نتوانیم صدای این موجودات را با فرکانس‌ها پایین بشنویم. از این رو محققان در حال حاضر در تلاش برای ساخت ابزار نوینی هستند که بتوانند این قبیل اصوات را بشنوند و شاید این راهی برای یافتن موجودات بیگانه باشد.